Verborgen Verhalen
Kijkdoos
Wat leuk, jij hebt de verborgen verhalen van de tentoonstelling Maliebaanstation 150 jaar verzameld. Is het gelukt om ze alle 8 te vinden? Zo niet, dan geeft dat niets. Hier kun je alle 8 verhalen nog eens bekijken én de plaatjes downloaden. Ook kun je wat extra plaatjes voor je kijkdoos downloaden.
Doe mee!
Ga aan de slag met knippen, plakken, zelf tekenen en inkleuren en maak een prachtige kijkdooscreatie! Wil je kans maken op een leuke prijs? Stuur dan een foto van jouw kijkdoos naar educatie@spoorwegmuseum.nl en maak kans op een jaar lang een gratis lidmaatschap voor onze kidsclub Rail Rookies, inclusief de geweldig leuke pin van het Maliebaanstation. Doe je ook mee?
Lampenist - 1878
Ze zeggen dat ik altijd het ‘zonnetje in huis ben’ haha, maar dat komt vanwege mijn werk. Ik zorg ervoor dat alle lampen voor de treinen in orde zijn. Ik bewaar ze, maak ze schoon en breng ze naar de juiste locomotieven en rijtuigen. Met mijn fakkel loop ik over de rijtuigen om de lampen aan te steken. Een belangrijk maar ook gevaarlijk klusje. Soms voel ik mij net een acrobaat!
DownloadStationschef - 1910
Welkom op mijn station! Nou ja, het is niet echt van mij... Maar als Stationschef ben ik wel de baas van zowel het station als al het personeel dat hier werkt. Dag en nacht sta ik klaar om problemen op te lossen. Daarom woon ik heel dichtbij. Je kunt mij herkennen aan mijn rode pet, de drie strepen op mijn jas en de rode streep op mijn broek. Handig om te weten, want als je hier naar het toilet wilt dan moet je eerst bij mij de sleutel halen.
DownloadMedewerker Bureau Gevonden Voorwerpen - 1946
Wel 55.000 gevonden voorwerpen liggen er in opslag en allemaal zijn ze ooit achtergelaten in de trein of op het station. Kun jij je voorstellen dat iemand zijn kunstbeen vergeet of een dure viool? Ja, een paraplu, dat begrijp ik dan weer wel. Daarvan heb ik er wel duizend! Wat opvalt is dat de meeste spullen nooit meer worden opgehaald. Hoe maf is dat! Ben jij wel eens iets vergeten in de trein?
DownloadJongen met Bokkenwagen - 1901
Zie je mij daar zitten op de bokkenkar? Ik kom heel graag bij het station kijken, er is hier namelijk altijd wat te zien! Reizigers die komen en gaan, pakketjes die worden afgeleverd, locomotieven die op stoom zijn gebracht. Prachtig gezicht allemaal. Het allerleukste vind ik het als ik een boodschap mag doen voor de stationschef, dan krijg ik een heitje voor een karweitje.
DownloadReiziger naar Parijs - 1883
Ik sta hier te wachten op de nachttrein naar hè? Ja, daar ben ik ook enorm trots op. Parijs. Vanuit Utrecht in één keer doorreizen Samen met mijn team hebben we in een naar Parijs, bijzonder hè? Een kaartje 1e klasse recordtempo van negen maanden tijd, voor kost wel een flinke duit, maar het is iedere het ruime bedrag van 200.000 gulden (90.000 cent waard. Waar ik mij wel een klein beetje euro!), dit prachtige gebouw neergezet. Die zorgen over maak, is het slapen aan boord opvallende kleur leek ons ook wel een goede van de trein. De reis duurt namelijk wel twaalf keuze, zo zal niemand het gebouw zomaar uur en je kunt de banken omtoveren tot passeren. Dit is wat je echt noemt: ‘een poort stapelbedden. Dat is wel spannend, als ik naar de wereld’. er ’s nachts maar niet uitrol!
DownloadStationsrestaurateur en zijn vrouw - 1884
Het is hard werken in de stationsrestauratie, maar het is wel een prachtige baan! Een kopje koffie is natuurlijk zo gezet, maar een warme maaltijd maken voor alle reizigers die lekker en betaalbaar is, dat is natuurlijk andere koek. We hebben hier twee buffetten, voor de 3e klasse en voor de 1e en 2e klasse samen. Gelukkig wonen we hier in het station en hebben we hulp van onze kelner, buffetjuffrouw, bedienden en dienstbode.
DownloadArchitect Oosterspoorweg - 1873
Wat een prachtig staaltje werk is dit station, hè? Ja, daar ben ik ook enorm trots op. Samen met mijn team hebben we in een recordtempo van negen maanden tijd, voor het ruime bedrag van 200.000 gulden (90.000 euro!), dit prachtige gebouw neergezet. Die opvallende kleur leek ons ook wel een goede keuze, zo zal niemand het gebouw zomaar passeren. Dit is wat je echt noemt: ‘een poort naar de wereld’.
DownloadSuppoost - 1954
Ik loop hier al wat jaartjes rond in dit museum en ken het gebouw en de collectie op mijn duimpje. Mijn favoriete object is de rangeerhoorn daar in de vitrine. Die is nog van mijn vader geweest. Hij heeft hem na zijn pensioen cadeau gegeven aan het museum. Ik geniet er altijd van om dit aan de bezoekers te vertellen. Ook aan mijn kleinkinderen, die komen vaak kijken waar opa werkt. We zijn een echte spoorfamilie.
Download